Obiektowy język definiowania dokumentów hipertekstowych i jego implementacja.
ObjectHTML
Wstęp - geneza, zastosowania |
Jednostkami leksykalnymi języka ObjectHTML są napisy, identyfikatory, ograniczniki. Identyfikatory są to ciągi składające się liter, cyfr i znaków podkreślenia. Opcjonalnie na początku ciągu może występować znak minus. Część identyfikatorów jest "zarezerwowana". Są to słowa kluczowe. Ich znaczenie jest ściśle zdefiniowane. Nie mogą one być używane inaczej niż to zo stało określone w gramatyce języka. Słowa kluczowe języka ObjectHTML to:class, extends, endc, groups, directory, extension, attr, set, method, endm, redefine, endr, file, image, decl, call, assign, append, if, then, else, endif, for, endf, in, while, endw, do, incr, export, import, htmlbody, encode, currenttime, query, endq, group, grmembers, grname, grparent, lastwordin, firstwordin, beforeword, afterword, nl, sp, substr, and, or, not, isgroup Ogranicznikami są znaki: ( ) [ ] $ , ; symbole złożone: == <> >= <= > < n== n<> n>= n<= n< n> oraz znaki odstępu. Napisy są to ciągi znaków ograniczone znakiem ” lub ‘. W napisie ograniczonym znakami apostrofów można umieszczać je po dwa, co wprowadzi do napisu jeden znak. Dwie formy napisów są do siebie bardzo podobne. W pierwszej postaci funkcję ogranicznika tekstu (stałej) przyjęły apostrofy ze względu na to, że w języku HTML apostrofy występują o wiele rzadziej niż inne znaki. Dzięki takiej składni osadzenie kodu HTML w programie OHTML wymaga użycia tylko dw óch dodatkowych znaków.W jednej linii kodu programu może być umieszczona tylko jedna instrukcja, a znak nowej linii jest separatorem instrukcji. Czasami wygodne jest zapisanie kilku instrukcji w jednej linii, można to zrobić oddzielając je znakiem średnika. Prawie wszystkie instrukcje i funkcje zwracają napis. Domyślnie rezultat instrukcji dodawany jest do wyniku metody. Skraca to pisanie kodu programu. |